افسوس ...
             آن زمان که باید دوست بداریم کوتاهی میکنیم
                             آن زمان که دوستمان دارند لجبازی میکنیم

                                                و بعد برای آنچه از دست رفته آه میکشیم.....

عزیزم بازم می گم تولدت مبارک

امشب هم برای تو خواهم نوشت

 شبی در سکوت تنهایی خودم

شبی پر از ستاره های عاشق

شبی با نور قرص ماه

می نویسم از تو برای تو

چون دل بهانه را در خود می بیند

چون دستانم گرمی دستانت را می خواهد

چون چشمانم دیدن نوری را می خواهد که فقط در چشمان تو آن را پیدا خواهد کرد

 

امشب باز خواهم رفت به جایی

به دنیایی که در تنهایی خودم آن را ساختم

دنیای که در تنهایی به سراغش می روم نه در تنهایی

من همیشه می روم

و من تو را در این دنیای خودم آورده ام و جای دادم

 

این دنیایه کوچک من شاید عجیب باشد

چیز های را در آن قرار داده ام

 

چیز هایی را کنار گذاشتم که در این دنیای بزرگ این طور نیست

در دنیای کوچک خود هوس را کنار گذاشتم

نفرت و نا امیدی را راه نداده ام

در آنجا همه چیز شکل انتظار دارد

عشق را سر دروازه آن نوشتم.

پایه های دوست داشتن را آنفدر محکم زدم که به هیچ عنوان از بین نخواهد رفت

و من تو را در آغاز این دنیا قرار داده ام

کجای تو پس دلم برات تنگ شده بی .....

تو را دیدم و دانستم چه خوشبخت هستی،

آنزمان که بالهایی آهنین بر فراز بی کران زندگی به پرواز در می آیی،

با تو خواهم آمد تا از بلندای کوهساران گذر کنیم

 و بر گلبرگهای سرخ شقایق فرود آییم،

با تو می آیم تا شهد شیرین شبنم صبحگاهی را
در جام نقره فام بودن بنوشیم

و مست از باده زندگی نقش عشق را بر صفحه دلهامان بزنیم

 

ولی افسوس........

مادرم روزت مبارک

 

ادامه مطلب را ببین

عزيزم روزت مبارك          

هرگز تو را فرموش نخواهم كرد حتي اگر مرا از ياد ببري
و هرگز از تو رنجور نخواهم شد
چرا كه تو را دوست دارم
ديوانه وار عاشقت شدم
چرا كه مهرباني را در وجودت ديدم
با چشمانت وجودم را دگرگون ساختي
و اگر تو نبودي هرگز عاشق نمي شدم
نه تو از عشق من دست ميكشي
و نه قلب من از عشقت روي گردان مي شود
سوگند كه وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره اي كني فرسنگها راه خواهم پيمود چرا كه شب عشق بسيار طولاني است
و قلبم در آرزوي تو مي سوزد
آنگاه كه از برابر ديدگانم دور شوي
خورشيد وجودت پنهان مي گردد
و ابرهاي غم و اندوه مرا در بر مي گيرند
و به دنياي غريبي مي برند
هميشه در قلبم حضور داري
و عشقت زندگي ام را گل باران كرده است
تمامي اين دنيا را با قلبي پر از رمز و راز به دنبالت طي كرده ام
محبوبم هميشه به انتظار بازگشتت خواهم ماند

لحظه جدایی

وقتي که اون شب گفتي نمي تونم پيشت بمونم
گريه کردم و گفتم من از کي بخونم
گفتي تو دنيا بهتر از منم پيدا ميشه
اما گفتم بدون تو دنيا برام تموم ميشه
گريه کردي و گفتي آخه چاره ندارم
همه با عشق پاکمون ناسازگارن
گفتم گلايه دارم من از اين روزگارم
تو لحظه جدايي من خيلي بي قرارم
گفتي بيا نگيم خدافظ عزيزم
گفتم باشه شايد يه روز تو رو ديدم

باران

 

مي گويند :

وقتي آسمان دلش ميگيرد ، گريه مي کند و آنگاه باران مي آيد ...

اما من مي گويم :

باران لحظه ديدار دو ابر عاشق پس از سالها انتظار است که يکديگر را سخت در

 آغوش ميگيرند و اشک شوق ميريزند ...

گفتم نرو پرپر میشم گفتی: میخوام رها باشم گفتم: آخه عاشق شدم گفتی:میخوام تنها باشم گفتم: دلم گفتی: بسوز گفتی: یه عمری باز هنوز گفتم: پس عمرم چی میشه گفتی: هدر شد شب و روز گفتم: آخه داغون میشم گفتی: به من خوش میگذره گفتم: بیا چشمام تویی گفتی: آخر کی میخره گفتم: منو جنس میبینی گفتی: آره بی قیمتی گفتم: یه روز کسی بودم با من نکن بی حرمتی گفتم: صدام میمیره باز گفتی: با درد بسوز بساز گفتم : حالا که پیر شدم گفتی: که از تو سیر شدم گفتم: تمنا میکنم

در شبان غم تنهایی خویش
عابد چشم سخنگوی توام
من در این تاریکی
من در این تیره شب جانفرسا
زائر ظلمت گیسوی توام
گیسوان تو پریشانتر از اندیشه ی من
گیسوان تو شب بی پایان
جنگل عطرآلود
شکن گیسوی تو
موج دریای خیال
کاش با زورق اندیشه شبی
از شط گیسوی مواج تو من
بوسه زن بر سر هر موج گذر می کردم
کاش بر این شط مواج سیاه
همه ی عمر سفر می کردم
من هنوز از اثر عطر نفسهای تو سرشار سرور
گیسوان تو در اندیشه ی من
گرم رقصی موزون
کاشکی پنجه ی من
در شب گیسوی پر پیچ تو راهی می جست
چشم من چشمه ی زاینده ی اشک
گونه ام بستر رود
کاشکی همچو حبابی بر آب
در نگاه تو رها می شدم از بود و نبود
شب تهی از مهتاب
شب تهی از اختر
ابر خاکستری بی باران پوشانده
آسمان را یکسر
ابر خاکستری بی باران دلگیر است
و سکوت تو پس پرده ی خاکستری سرد کدورت افسوس سخت دلگیرتر است
شوق بازآمدن سوی توام هست
اما
...

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ
می پرد مرغ نگاهم تا دور

با بردن لیلای من، جان و دل مرا می بری

با بردن لیلای من، جان و دل مرا می بری

 

تو اکنون زعشقم گریزانی

غمم را ز چشمم نمی خوانی

ازاین غم چه حالم نمی دانی

پس از تو نمونم برای خدا

تو مرگ دلم را ببین و برو

چو طوفان سختی ز شاخه غم

گل هستی ام را بچین و برو

که هستم من آن تک درختی

که در پای طوفان نشسته

همه شاخه های وجودش

زخشم طبیعت شکسته

ای ساربان، ای کاروان

لیلای من کجا می بری

با بردن لیلای من

جان و دل مرا می بری

ای ساربان کجا می روی

لیلای من چرا می بری

اینجا خانه ی من است .

فقط خانه ی من !

هیچ کـ َـس را به آن راه نخواهم دادم .

و نه حتی ، هیچ مردی را و یا عشقش را !

اینجا ، فقط

من هستم ،

شادی هایم ،

غم هایم ،

رؤیاهایم ،

و آرزوهایم .

همین

وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد

آنقدر دلفریبی کردم

که شیطان عاشقم شد!

...

از آن پس

من می دویدم؛

او می دوید...

...

من می رسیدم؛

او می رسید...

...

...

من می مردم؛

و او بر مزارم می گریست!!!

هیچی بدتر از این نیست که دقائق آخر،

یکی دستت رو بگیره و بکشدت بالا،

ولی یهو خسته بشه و دستت رو رها کنه؛

اونوقته که تیکه تیکه می شی، خورد می شی، حتی خوردتر از قبل!

اگه کسی کمک خواست و دست به طرفت دراز کرد،

یا اصلاً دستشو نمی گیری،

و یا اگه گرفتی، دیگه حق نداری رهاش کنی!

دل سرگردون

 

خدایا!

دل من بی تابه!

دل من سرگردونه!

نمیدونه باید شاد باشه یا غمگین!

دنبال یه چاه میگردم!

که خالی کنم بغض هام رو،

غصه ها، سختی ها، و تمام ِ دردهام رو!

دارم می پُکم!

من این روزها به دستات احتیاج دارم!

من به حمایت ِ تو نیاز دارم!

تنهام نذار

عزيزم تولدت مبارك 

امروز روز تولد كسي كه به خاطر من به دنيا اومد...يا شايد من براي اون...اصلا ما براي هم به دنيا اومديم

ميخوام اينو بدوني كه به اندازه عشقمون دوستت دارم ... ميخوام اينو بدوني كه فقط به ياد تو گريه مي كنم

اگه تو سنگ صبور نداري ، منم ندارم ... اگه تو تنهايي ، منم تنهام ...

اگه الان روزگار ما رو از هم جدا كرده ... اگه الان نميتونم بهت بگم تولدت مبارك ... منو ببخش

 

 

 

        خداحافظ..................
        خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن

        ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن

        خداحافظ گل پونه .گل تنهاي بي خونه

        لالايي ها ديگه خوابي به چشمونم نمي شونه

        يكي با چشماي نازش دل كوچيكمو لرزوند

        يكي با دست ناپاكش گلاي باغچمو سوزوند

        تو اين شب هاي تو در تو . خداحافظ گل شب بو

        هنوز آوار تنهايي داره مي باره از هر سو

        خداحافظ گل مريم .گل مظلوم پر دردم

        نشد با اين تن زخمي به آغوش تو برگردم

        نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

        از اين فصل سكوت و شب غم بارونو بردارم

        نمي دوني چه دلتنگم از اين خواب زمستوني

        تو كه بيدار بيداري بگو از شب چي مي دوني

        تو اين روياي سر در گم .خداحافظ گل گندم

        تو هم بازيچه اي بودي . تو دست سرد اين مردم

        خداحافظ گل پونه . كه باروني نمي توني

        ...طلسم بغضو برداره .از اين پاييز ديوونه خداحافظ .....! 

        خداحافظ همين حالا، همين حالا که من تنهام

        خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

        خداحافظ کمی غمگين، به ياد اون همه ترديد

        به ياد آسمونی که منو از چشم تو ميديد

        اگه گفتم خداحافظ نه اينکه رفتنت ساده اس

        نه اينکه ميشه باور کرد دوباره آخر جاده اس

        خداحافظ واسه اينکه نبندی دل به رؤيا ها

        بدونی بی تو و با تو، همينه رسم اين دنيا

        خداحافظ خداحافظ

        همين حالا

        خداحافظ

وقتی تو نیستی یادت با منه...........
        وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره.
        وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي.
        وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه.
        وقتي دلت خواست از غصه بشکنه
         به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته.
        وقتي چشمات تهي از تصويرم شد
        به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت لبخند ميزنه.
         وقتي به انگشتات نگاه کردي
        به ياد بيار کسي رو که دستاي ظريفش لاي انگشتات گم ميشد.
        وقتي شونه هات خسته شد
        به ياد بيار کسي رو که هق هق گريش اونها رو مي لرزوند
        

        گریه من........................
        بازم دلم گرفت و گریه کردم بازم به گریه هام می خندم

        بازم صدای گریه ام رو شنیدم همه به گریه هام می خندن

        دوباره یه گوشه می شینم واسه دلم می خونم

        هنوز تو حسرت یه همزبونم ولی نمیشه اینو گفت می دونم

        دوباره نمی خوام چشمهای خیسم رو کسی ببینه

        یه عمر حال و روز من همینه کسی به پای گریه هام نمی شینه

        بازم دوباره دلم گرفته دوباره شعرم بوی غم گرفته

        کسی نفهمید غمم چی بوده دلیل یک عمر ماتمم چی بوده

 
عشق واقعی..............
        یه روز یه پسری عاشق دختری نابینا میشه

        هر روز زیبا ترین گلهای دنیا رو برای اون میبرد
        غافل از اینکه اون دختر حتی یکی از اون گلها رو نمیدید
        و فقط از روی بوی آنها می توانست
         زیبایی اون گلهارو تشخیص بده.
        عشق آندو بقدری نسبت به هم زیاد شده بود
        که اگر یک روز کنار هم نبودند
        آن روزشان سراسر پر از غمو دلتنگی بود.
        اشتیاق آن دختر برای دیدن عشقش بقدری زیاد
        شده بود که روزها وشبها را بخاطرنداشتن چشما نی
        که بتونه با اون عاشق خودشرو ببینه به گریه میگذراند.
        یه روز طاقتش به سر رسیدو گریه کنان به پسره ماجرارو گفت.
        روز ها گذشت تا یه روز کسی پیدا شد که چشمانش
        را به اون دختر داد.اون دختر بعد از باز کردن چشمانش
        دید که اون کسی که عمری عاشقش بوده هم مثل
        خودش نابینا بوده.به تندی اورا راند و اورا ترک گفت
        زمان خداحافظی پسره به دختره گفت :
        باشه من میرم ولی مواظب چشمانم باش

امشب اشکی خواهد ریخت

امشب اشکی خواهد ریخت
امشب باران خواهد آمد
امشب طوفان رازها خواهد بود
امشب چشمان آسمان خیس خواهد بود
اشک آسمان خواهد ریخت به مثال دریاه رود

دوباره شب همه را به آرامش فرا خواند
وچادری سیاه رنگ خود را در اسمان پهن کرده
و آن را با جواهراتش تزیین کرد و دوباره همه به خواب رفتند.
به جز دلهای عاشق و پاکباز
به جز شمع هایی که محکوم به سوختن شده بودند
و پروانه هایی که عاشقترین بودند
بی مهتاب مانده هایی که از کوچه ی عشق گذر می کردند
باشوق دیدار دوست
و شاید حقیقت آن دو دست جوان بود شاید
وهیچکس  عشق خزان شده را ندید
در آن شب بیمهناب

دوباره آسمان شب بارانی است
من به یاد روز و شب های بارانی که به امید
عشق تو  و با یاد تو ،نه با تو،زیر باران قدم می زدم
"بهار کاغذین خونه ی من تو رو راضی نکرد آخر به موندن"
ای که رفتی و مرا در کوچه تنها شب ،شب عشق
تنها گذاشتی
آری عشقی که یکطرفه باشد آز اولین
روز بهارش محکوم به خزان است
ای خزان من بهار کیستی؟؟؟
بدونه اینکه بدونی یه دلی هست که اینقد کوچیکه که برا یاد تو هم تنگه
چه حالی می شی از لحظه اول بدونی که عشق تو خزونه...؟

روبروم شب و سياهي بي كسي پشت سرم

نمي تونم كه بمونم بايد از تو بگذرم

دارم از نفس ميفتم تو هجوم سايه ها

كاشكي بشكن دوباره بغض اين گلايه ها

اون كه مي شكنه تو چشماي تو تصوير منه

گم شدن توي اين شب برهنه تقدير منه

تولد

راستي تولدم مبارك

در یک روز خزان پاییزی پرنده ای را در حال مهاجرت دیدم به

او گفتم چون به دیار یارم میروی به او بگو دوستش دارم

و منتظرش میمانم ... بهار سال بعد پرستو نفس زنان آمد

و گفت دوستش بدار ولی منتظرش نمان...

چه سخته بي تو بودن

هرگز تو را فراموش نخواهم کرد
چرا که دوستت دارم
دیوانه وار عاشقت شدم...
چرا که مهربانی را در تو دیدم
با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی..
و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم.....
نه تو از عشق من دست می کشی
و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود..
سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است...
....
فرسنگها...را خواهم پیمود.بخاطرت ...
چرا که شب عشق بسیار طولانی ست...
و قلبم در آرزوی تو می سوزد....
آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی.....
خورشید وجودم پنهان می گردد.....
ابر های غم و اندوه مرا در بر می گیرد....
و به دنیای غریبی می برند....
همیشه در قلبم حضور داری....
عشقت زندگیم را گلباران کرده است.

عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر
 عشق يعني در جهان رسوا شدن
 عشق يعني سست و بي پروا شدن
 عشق يعني ديدن بر در دوختن
 عشق يعني در فراقش سوختن
 عشق يعني سوختن يا ساختن
 عشق يعني زندگي را باختن
 عشق يعني قطعه ي شعري نا تمام
 عشق يعني بهترين حسن ختام

چند خطي باز براي اينكه بداني هنوز هم به يادت هستم...
بيا اي روياي قشنگ، بيا تا به همه نشان بدهيم كه رويا را فقط در عالم خواب نميشود زيارت كرد، بيا تا به همه ثابت كنيم كه ميتوان به روياها هر چقدر هم دور، دست يافت... بيا تا دست در دست هم فرياد بزنيم كه عاشق هستيم و عشق زيباست و عشق هنوز هم وجود دارد... ميخواهم رازي را با تو در ميان بگزارم: هيچ ميدانستي اي نازنين من كه من قبل از تو عاشق باران بودم؟ و هيچ خبر داري كه وقتي عاشق تو شدم باران هم زيباتر شد؟؟ وقتي آسمان ناگهان خشمگين ميشود و صورت مهربانش سياه ميگردد و ناگهان بغضي كه روزهايي بسيار تحمل كرده، ميشكند، من هم بيرون ميروم و آسمان به ديدن من ميايد و دستهايم را در دستهايش ميگيرد و ميگويد كه باز هم خبري براي من دارد. و من گوش ميكنم، ساكت و بي صدا... و او همچنان درددل ميكند و ناگهان غرشي ميكند و به يادم مياندازد كه
”اي ديوانه تو هم خود عاشقي پس چرا برايت تعريف كنم؟ تو خوب ميفهمي چه ميكشم...“ آنگاه است كه من هم بي امان گريه را سر ميدهم و با تكان دادن سر زمزمه ميكنم: ”ميفهمم، ميفهمم...“ و همچنان من و آسمان در آغوش هم ميگرييم... و آسمان بار ديگر باز بانگ بلند ميكند كه: ” بيا به من قول بده كه وقتي به دلداده و شيفته ات رسيدي، مرا فراموش نكني...“ و من قول دادم... شاهزاده من بدان كه هر بار آسمان غمي داشت و به گريه افتاد من هم گريه خواهم كرد... ولي بدان كه گريه من ديگر از روي غم نخواهد بود بلكه گريه شادي خواهد بود كه من به عشق زندگي خود رسيده ام و من خوشبخت هستم ولي حيف كه آسمان هنوز هم تنهاست...
اي عشق من، اين بود راز من بود... مرا همچنان دوست بدار، چرا كه من هميشه دوستت دارم
حتي حالا كه انقدر ازم دوري
تو هميشه پيش مني

سلام

امشب دوباره بارون اومد منم تنها بودم زير بارون به ياد اون اولي كه هم ديگه را ديديم

هيچ روزي برام مثل اون روز نميشه