باران

باران مي نويسد

مثل بچه اي که بر دفترش دراز کشيده باشد و بنويسد

با خطوطي مورب، آرام و دقيق

ماه من

اگر می خواهی چيزی از کسی بفهمی

به چشم هايش خيره شو،غيرمنتظره و با تصميم و اراده ی تمام

و اگر دگرگون نشد، از آن دست بردار!

با چنين فردی سودی عايدت نخواهد شد،هيچ وقت

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده

دل شکته ای تنهایم. سکوت مبهم دیوانه واری مرا دنبال میکند و انگار گلویم را میفشارند و میخواهند نیمه جانی را هم که دارم از من بگیرند.ولی بدان که من می مانم، می مانم و نمیمیرم. من تو را دوست.من تو را می خواهم.

اگر دلم شکسته،اگر تنها و ساکت هستم فقط به خاطر توست....

هر روز چشمانم به افق روشن دیدارت باز و با غبار نمناک فراق بسته میشود ولی به امید دیداری دوباره زنده میمانم تا شاید اتشی که درونم را میسوزاند با تراوت دیدارت خاموش کنی...

مطمئن باش افق ها را به نظاره مینشینم تا در یکی از انها بیایی و دیگر از پیشم نروی ....

گفت:می خوام برات یه یادگاری بنویسم

گفتم:کجا؟

گفت:رو قلبت.

گفتم:مگه میتونی؟

گفت:سخت نیست آسونه

گفتم:باشه بنویس تا همیشه به یادگار بمونه

یه خنجر برداشت

گفتم: این چیه؟

گفت:سیسسس

ساکت شدم

گفتم:بنویس دیگه چرا معطلی.

خنجر رو برداشت و با تیزی خنجر نوشت:

دوستت دارم دیوونه

از خدا ستاره خواستم...خدا چشماتو به من داد
بوی یاس و پونه خواستم...عطر موهاتو به من داد
از جدایی گله کردم...دستاتو گذاشت تو دستام
یار عاشقونه خواستم...تو رو داد برای فردام
طلب بهشت و کردم...هر جا رفتم اونجا بودی
هوس بارونو داشتم...تو چشمات گریه نشوندی
تو خزون بهار و خواستم...روی گونه هایت گل افتاد

نه به ابر 
نه به آب
نه به اين آبي آرام بلند
من مناجات درختان را
هنگام سحر
نفس پاك شقايق را در دامن كوه
رقص عطر گل يخ را با آب
همه را ميبينم
ميشنوم
من به اين جمله نمي انديشم
به تو مي انديشم

اي سراپا همه خوبي
تك و تنها به تو مي انديشم
همه وقت همه جا
من به هر حال كه باشم
به تو مي انديشم
تو بدان اين را
تنها تو بدان
تو بمان با من
تنها تو بمان
به تو مي انديشم
اي سراپا همه خوبي
تك و تنها به تو مي انديشم
جاي مهتاب به تاريكي شبهام تنها تو بتاب
من فداي تو به جاي همه گلها تو بخند
من همين يك نفس از جرعه جامم باقيست
آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش
پاسخ چلچله هارا تو بگو
قصه ابر و هوا را تو بخوان
تو بمان با من
تنها تو بمان

به تو مي انديشم

اي سراپا همه خوبي
تك و تنها به تو مي انديشم...

دوستت دارم

لذت احساس دستهایت...

تو كه اندوه مرا می دانی

قصه زلف پريشان تو و بوسه باد

قصه برگ خزان...

هر چه می خواهمت افسوس

نمی یابم باز موج گیسوی تو

ای كاش كه ميافتمت

تو كه اندوه مرا می دانی

و پريشانی شبهای مرا

تا سحر دغدغه های دل بی تاب مرا

کاش می یافتمت...

میدونی چقدر بهم انرژی میده وقتی دستت تو دستمه

 میدونی نمیخوام اون لحظه هارو با هیچ چیز دیگه عوض کنم .

کاش میشد زمان را نگه داشت

کاش میشد به عقب برگشت .....

در من بغضی است که
باز تاب شکستنش
سکوت را می شکند

میدانم که در این جهان کسی هست که با دیدنش رنگ رخساره ام تغییر میکند

    و صدای قلبم آبرویم را به تاراج میبرد

خیلی دوستت دارم

وقتي كه دست زندگي سنگين

                و شب بي‌ترانه است

                      زماني براي عشق و اعتماد خواهد بود

                                 وچقدر دست زندگي سبك خواهد شد

                                          و شب چه سان پرترانه

                                                 وقتي كسي بر همه چيز عاشق است

                                                                و اعتماد مي‌ورزد ...

***

آمده‌ام

 كه در شكوه عشق

و نور زيبايي زندگي كنم

كه اين هر دو ، بازتابي از پرودگارند ...

 
      و به تو اندیشیدنم
      غروب با تو بودنم
      و شب را با یاد تو خفتن          
      و سحرم
      لحظه هایم را با افکارتو
      پرکردنم
      با تو بودن با تو زیستنم
      تمرین عشق را در کنار تو
      آموختنم
      کلام کودکانه ام
      در وصف عشق تو عاجزانه ام
      چه خوب است لحظه ها را سپری کردنم
       امابا تو بودنم
      غم و شادی هر دو شیرینند اما
      با یاد تو سپری کردنم
      وقتی به تو می اندیشم
      دیگر غمی ندارم   

   باتو بودن رو دوست دارم

 وای از آن روزی که  غرق توام
      دیگر کمی ندارم
      اگه بگم دوستت دارم
      اگه بگم در باورم
      جز تو هیچکس ندارم
      چقدر می کنی باورم ؟
      آیا می شوی یاورم ؟
       ببین چقدر دوستت دارم
      این منم این منم
      که عاشقانه دوستت دارم
      معشوق واقعی ام
      تو هستی ای خدایم
      همیشه در خیالم
      دوستت دارم ای یارم

روزت مبارك مادر

باغبان هستي:

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// 

عصاره همه مهرباني ها را گرفتند و از آن مادر را ساختند. شكسپير

مادر والاترين شاعر،چيره دست ترين نقاش،تردست ترين آهنگساز و ماهر ترين پيكرتراش است. اوشو

هيچ نغمه اي روح پرور تر و د لنشين تر از كلمه مادر وجود ندارد. جبران خليل جبران

هيچ گلي عطر و رنگ و زيبايي مادر را ندارد. ارنست همينگوي

براي من مادرم با شكوه ترين زني است كه ديده ام. چارلي چاپلين

يك بوسه مادرم مرا نقاش كرد. رافائل

آنگاه كه فرشتگان در آسمانها سر در گوش يكديگر نهاده و نغمه هاي پر شور عشق را سر مي دهند،هرگز نمي توانند كلمه اي آسماني تر از كلمه مادر بيابند. ادگار آلن پو

روزت مبارك مادر