تو ازم می خوای نخونم دیگه از غصه و دردم
اما شاید نمی دونی رازه این دستای سردم
هوای زندگی سرده ، دنیای ما پر درده
تو قفس موندن و مردن ، بدترین درده یه مرده
تو می پرسی که می مونم یا بازم می خوام بمیرم
زندگی معنی نداره ، وقتی هر لحظه اسیرم
تو گوشم یه مرغ عاشق ، می گه باید که سفر کرد
رفت و از موندن نترسید ، قلب آماج خطر کرد
منم همراه پرنده ، می رم و می شم مسافر
توی شعرات جای اسمم بنویس مرغ مهاجر ....