دوباره دل هوائ با تو بودن کرده
            نگو این دل دوریه عشقتو باور کرده
            دل من خسته از این دست به دعاها بردن
            همهُ آرزوهام با رفتن تو مردن
            حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دباره چشم من تورو ببینه
            واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم
            آخه تو رنگ چشات قیمت دنیا رو دیدم
            تویه هفتا آسمون تو تک ستاره منی
            به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم
            حالا من یه آرزو دارم تو سینه که دباره چشم من تورو ببینه
            ... ...

تنهاي تنها بودم ، با تنهايي درد دل ميكردم ، من بودم و يك دنيا تنهايي
            تو آمدي و مرا عاشق كردي، عاشق آن قلب پر از محبتت كردي
            مرا در اين دنياي عاشقي در به در كردي
            بدان كه من به آساني گرفتار تو نشدم ! در اين راه عاشقي سختي كشيدم ،
            درد كشيدم ،
            انتظار سختي كشيدم تا با تو و عاشق تو بمانم
            تو با ماندنت در كنارم كاري كن كه همه اين سختي ها را از ياد ببرم
            اينك كه من گرفتار تو شدم و راهي براي بازگشت به سوي تنهايي ندارم تا
            آخر راه با تو
            مي مانم ، بدان كه براي عشقت جان خواهم داد
            زندگي ام فداي تو ، اين قلب كوچك و پر از غمم براي تو ، اين همه احساس
            پر از عشق در وجودم نيز تقديم به تو
            بدان كه بيشتر از همه چيز دوستت دارم ، دوستت دارم ، دوستت دارم و
            دوستت دارم
            باز مي نويسم كه دوستت دارم ، عزيزم خيلي دوستت دارم
            تكرار مكرر كلمه دوستت دارم را باز به زبان خواهم آورد تا بيشتر از هر
            لحظه اي باور
            كني كه من بيشتر از هر زماني و بيشتر از هر چيزي دوستت دارم عزيزم
            اينهمه سختي و اينهمه انتظار و اينهمه غم و غصه در اين لحظه هاي عاشقي
            نشان از
            عشق و دوست داشتن من نسبت به تو مي باشد
            تو باور نكني خداي عاشقان باور دارد كه دوستت دارم
            كلمه مقدس دوست داشتن و ابراز آن به تو با گفتن آن كلمه نيست ، با
            نوشتن و يا حس
            كردن آن نيست ، بايد با ماندن تا آخرين لحظه زندگي ام به تو ثابت كنم
            كه دوستت دارم
            شايد زماني كه مرگم فرا برسد بفهمي كه من چقدر تو را دوست داشته ام !
            بفهمي كه چقدر
            من براي رسيدن به تو سختي كشيدم ، و زمان مرگم باور كني كه به حرفم و
            عهدي كه با
            تو بستم پايبند بودم
            آري پس اي خداي بزرگ كاش زودتر مرگ من فرا رسد تا ياروم باور كند چقدر
            او را
            دوست ميداشتم
            قدر مرا بدان اي يار ، غرورم را در آن سرزمين تنهايي ها شكستي ، مرا
            تسليم آن قلب
            پاك و از عشقت كردي ، مرا در اين دنياي عاشقي دربه در كردي ، مرا
            وابسته آن قلب پر
            از محبتت كردي ، اينك كه تو مرا عاشق كردي بيا و تا پايان راه با من
            باش
            بيا و مرا پشيمان از اين عاشق شدن نكن و مرا وسوسه نكن كه دوباره با
            تنهايي باشم
            تنهاي تنها بودم ، اما اينك با تو هستم ، هستم مي مانم و خواهم ماند و
            بارها گفته ام و
            ميگويم و خواهم گفت كه دوستت دارم ، باز ميگويم كه دوستت دارم  دوستت
            دارم و
            دوستت دارم . آري دوستت دارم
            اين كلمه را از حفظ نميگويم ، اين كلمه مقدس را از ته دلم ميگويم . آري
            از ته دلم با صداي
            خیلی آهسته  آنقدر که خودم هم نشنوم ميگويم
            كه دوستت دارم