گفتم نرو پرپر میشم گفتی: میخوام رها باشم گفتم: آخه عاشق شدم گفتی:میخوام تنها باشم گفتم: دلم گفتی: بسوز گفتی: یه عمری باز هنوز گفتم: پس عمرم چی میشه گفتی: هدر شد شب و روز گفتم: آخه داغون میشم گفتی: به من خوش میگذره گفتم: بیا چشمام تویی گفتی: آخر کی میخره گفتم: منو جنس میبینی گفتی: آره بی قیمتی گفتم: یه روز کسی بودم با من نکن بی حرمتی گفتم: صدام میمیره باز گفتی: با درد بسوز بساز گفتم : حالا که پیر شدم گفتی: که از تو سیر شدم گفتم: تمنا میکنم

با بردن لیلای من، جان و دل مرا می بری

با بردن لیلای من، جان و دل مرا می بری

 

تو اکنون زعشقم گریزانی

غمم را ز چشمم نمی خوانی

ازاین غم چه حالم نمی دانی

پس از تو نمونم برای خدا

تو مرگ دلم را ببین و برو

چو طوفان سختی ز شاخه غم

گل هستی ام را بچین و برو

که هستم من آن تک درختی

که در پای طوفان نشسته

همه شاخه های وجودش

زخشم طبیعت شکسته

ای ساربان، ای کاروان

لیلای من کجا می بری

با بردن لیلای من

جان و دل مرا می بری

ای ساربان کجا می روی

لیلای من چرا می بری

اینجا خانه ی من است .

فقط خانه ی من !

هیچ کـ َـس را به آن راه نخواهم دادم .

و نه حتی ، هیچ مردی را و یا عشقش را !

اینجا ، فقط

من هستم ،

شادی هایم ،

غم هایم ،

رؤیاهایم ،

و آرزوهایم .

همین