من سوختم بی آنکه تو بدانی

بی آنکه ذره ای با خیال تو آسوده باشم

هیچ یاد ندارم با تو به کدامین باغچه سر زده ام

مرا بردند

مرا بردند تا در نخلستانهای کارون به بندم کشند

من خواهم سوخت

خاکستر خسته ام را تو روهی دگر گونه بخش

خورد

اینک من آن عمارت از پای بست

ویرانم

هرگز تو باز نخواهی گشت

می دانم

؟؟؟؟

                                                و بعد برای آنچه از دست رفته آه میکشیم.....