هر روز زیبا ترین گلهای دنیا رو برای اون میبرد
        غافل از اینکه اون دختر حتی یکی از اون گلها رو نمیدید
        و فقط از روی بوی آنها می توانست
         زیبایی اون گلهارو تشخیص بده.
        عشق آندو بقدری نسبت به هم زیاد شده بود
        که اگر یک روز کنار هم نبودند
        آن روزشان سراسر پر از غمو دلتنگی بود.
        اشتیاق آن دختر برای دیدن عشقش بقدری زیاد
        شده بود که روزها وشبها را بخاطرنداشتن چشما نی
        که بتونه با اون عاشق خودشرو ببینه به گریه میگذراند.
        یه روز طاقتش به سر رسیدو گریه کنان به پسره ماجرارو گفت.
        روز ها گذشت تا یه روز کسی پیدا شد که چشمانش
        را به اون دختر داد.اون دختر بعد از باز کردن چشمانش
        دید که اون کسی که عمری عاشقش بوده هم مثل
        خودش نابینا بوده.به تندی اورا راند و اورا ترک گفت
        زمان خداحافظی پسره به دختره گفت :
        باشه من میرم ولی مواظب چشمانم باش